Zespoł Szkół Miejskich nr1 w Wałczu

Archiwum: styczeń 2013, luty 2013, marzec 2013, kwiecień 2013, maj 2013 czerwiec 2013, wrzesień 2013, październik 2013, listopad 2013, grudzień 2013, styczeń 2014, luty 2014,  marzec 2014, kwiecień 2014, maj 2014, czerwiec 2014, wrzesień 2014, październik 2014, listopad 2014, grudzień 2014, styczeń 2015, luty 2015, marzec 2015, kwiecień 2015, maj 2015

Administrator       Administrator@zsm1walcz.pl

Opracowała: mgr Elżbieta Strażnikiewicz

Integracja

Słowo "integracja" pochodzi z języka łacińskiego i oznacza, jak podaje "Słownik wyrazów obcych", zespolenie się, scalenie, tworzenie całości z części. Integracja może być ekonomiczna, polityczna, społeczna... , słowo dziś bardzo modne, używane w różnych kontekstach, np. : integracja europejska, integrować się ze środowiskiem, zintegrowana grupa, nauczanie zintegrowane, nauczanie integracyjne i klasy integracyjne. Integracja jest nowym modelem oświaty, przeciwieństwem segregacji dzieci sprawnych i niepełnosprawnych. Nauczanie integracyjne, zwane włączającym, zakłada udostępnienie istniejącego systemu szkolnictwa masowego osobom niepełnosprawnym. Każdy instytucjonalny podział na dzieci sprawne i niepełnosprawne jest sprzeczny z podstawowymi prawami człowieka i obywatela. Ten stan rzeczy regulują dokumenty prawa międzynarodowego: Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, Konwencja o Prawach Dziecka, Karta Praw Osób Niepełnosprawnych i inne.

     W Polsce na szerszą skalę kształcenie integracyjne odbywa się od dziesięciu lat­ Europa ma znacznie dłuższe doświadczenia w tej dziedzinie. Ponadto stwierdzono, że oświata integracyjna stanowi szansę wychowania inaczej nowego pokolenia ludzi zdrowych, które będzie miało wysokie zrozumienie, tolerancję i poszanowanie dla odmienności drugiego człowieka. Psycholodzy dowiedli również, że zgodnie ze współczesnymi tendencjami pedagogiki, rozwój dziecka przebiega najlepiej w środowisku rówieśniczym.
Jeśli kształcenie i wychowanie ma przygotować do samodzielnego życia, podejmowania pracy i aktywnego spędzania wolnego czasu, to nie można tego osiągnąć w oderwaniu od życia społecznego
i w izolacji podczas nauczania w warunkach domowych. Nauczanie integracyjne odbywa się w naszej szkole od siedmiu lat, obecnie istnieje pięć klas integracyjnych – w tym jedna w Gimnazjum. Powstały również grupy integracyjne w wałeckich przedszkolach.

     Przygotowując się do utworzenia klas integracyjnych w szkole przystosowano klasy dla potrzeb dzieci niepełnosprawnych. Te zmiany można było dokonać niewielkim nakładem kosztów, trudniej było przekonać rodziców uczniów zdrowych, by zapisali swoje dzieci do klasy integracyjnej.
Część z nich słyszała o integracji , ale nie wiedziała na czym ona polega. Inni nie mieli nic przeciwko istnieniu takich klas, lecz bali się zapisać do nich swoje dzieci. Były również obawy co do poziom
u nauczania w klasie integracyjnej - czy nie będzie on obniżony. Trzeba było wielu spotkań i rozmów dotyczących istoty nauczania integracyjnego, by zmienić głęboko zakorzenione w naszym społeczeństwie stereotypy poglądów. Największe problemy stwarzali dorośli, a nie dzieci - te bardzo szybko zaadaptowały
się do nowej sytuacji.

     Główną zaletą klas integracyjnych jest ich mała liczebność - od 15 do 20 uczniów, w tym od 3 do 5 uczniów z niepełnosprawnością. Dzieci zakwalifikowane jako integracyjne muszą mieć orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane przez publiczną poradnię psychologiczno ­ pedagogiczną.
Klasa integracyjna jest prowadzona przez dwóch nauczycieli: prowadzącego i wspomagającego.
Nauczyciel wspomagający jest pedagogiem specjalnym. Klasy pracują w oparciu o program szkoły masowej na podstawie obowiązujących podręczników. Dla uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych nauczyciel wspomagający przygotowuje program zmodyfikowany - dostosowany do dynamiki rozwoju, możliwości dzieci i ich indywidualnego tempa pracy. Podczas zajęć występuje indywidualizacja w procesie uczenia się. Zadania dla dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych są inne, o różnym stopniu trudności, doskonalące słabiej opanowane umiejętności i wiadomości, Podczas zajęć występuje indywidualizacja w procesie uczenia się. Zadania dla dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych są inne, o różnym stopniu trudności, doskonalące słabiej opanowane umiejętności i wiadomości, Najczęściej jednak organizowane są takie sytuacje dydaktyczne i wychowawcze,

w których uczniowie zdrowi i niepełnosprawni podejmują wspólne, różnorodne działania, są partnerami, razem pokonują trudności i osiągają sukcesy.

      Sytuacje te sprzyjają nie tylko uspołecznianiu dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych, ale podnoszą poczucie własnej wartości i budzą wiarę w swoje możliwości. Każdy kolejny tydzień nauki rozpoczyna się od wspólnych piętnastu minut w kręgu. Dzieci siedzą obok siebie (po turecku) na dywanie. Po kręgu wędruje
gumowa zabawka, każdy kto ją otrzyma, ma prawo opowiedzieć o swoich radościach, smutkach, osiągnięciach i przeżyciach. Takie spotkania na dywanie dają dzieciom możliwość rozładowania
napięć, wysłuchania, spełnienia się w różnych sytuacjach. W kręgu dzieci śpiewają, słuchają muzyki, odpoczywają, obchodzą urodziny i słuchają czytanych przez nauczyciela książek.
Podczas pracy na lekcji pedagog wspomagający pracuje z dziećmi, które potrzebują pomocy. Dla nich przygotowuje zadania, ćwiczenia i pomoce dydaktyczne, aby łatwiej zrozumiały przerabianą
partię materiału. Uczniowie o specjalnych potrzebach edukacyjnych uczestniczą dodatkowo w zajęciach rewalidacyjnych, podczas których doskonalą analizę i syntezę wzrokowo - słuchową, ćwiczą logiczne myślenie, pamięć, spostrzegawczość, uwagę.
W celu uatrakcyjnienia zajęć stosuje się gry i zabawy dydaktyczne. Dzięki tym różnorodnym ćwiczeniom i zabawom uczniowie mają możliwość wyrównywania ewentualnych braków. W klasach integracyjnych uczą się dzieci z bardzo różnymi schorzeniami: upośledzone umysłowo, z Zespołem Downa, z porażeniem mózgowym, padaczką, niepenosprawne ruchowo, niedowidzące i niedosłyszące. Każde z nich wymaga indywidualnego podejścia, specjalnego traktowania. Dużym osiągnięciem wychowawczym jest to, że dzieci potrafią sobie nawzajem pomagać, nie zostawiają kolegów niepełnosprawnych w potrzebie. Po siedmiu latach pracy klas integracyjnych u uczniów naszej szkoły widać korzystne zmiany natury wychowawczej. Cała społeczność szkolna jest pozytywnie nastawiona do dzieci niepełnosprawnych. Te zaś są zadowolone, uśmiechnięte i lubią chodzić do szkoły. Dzieci zdrowe wzrastając razem z dziećmi niepełnosprawnymi, stają się bardziej wrażliwe i wyczulone na ludzką krzywdę i nieszczęście. Dzięki włączaniu dzieci niepełnosprawnych w życie szkoły masowej są one lepiej przygotowywane do samodzielności i lepszego radzenia sobie w codziennej rzeczywistości.

Integracja wpływa korzystnie na ich rozwój nie tylko intelektualny, ale także psychiczny, emocjonalny i społeczny. Nie cierpią z powodu izolacji oraz nie odczuwają tak bardzo swojej inności. Dzieci zdrowe chętnie pomagają swoim niepełnosprawnym rówieśnikom w wykonywaniu pewnych czynności, z którymi ci sobie nie mogą poradzić. Wspólnie spędzany w szkole czas pozwala na obustronne poznanie swoich
problemów i na większy szacunek. Bariery tworzą dorośli, ludzie niedoinformowani, a nie dzieci uczące się w klasach integracyjnych - te
wspaniale się porozumiewają ze sobą. Naszą myślą przewodnia powinny być słowa Marii Grzegorzewskiej:
"Każdy ma prawo do szczęścia i swego miejsca w społeczeństwie". Nikt z nas nie jest idealny. Jeden jest za gruby, drugi za niski, inny ma krzywy nos czy odstające uszy, jednak nie są oni z tego powodu izolowani.
Dlaczego więc ludzie, którzy słabiej widzą, słyszą, myślą czy chodzą mają być dyskrymi­ nowani przez nasze społeczeństwo. Kto nam dał prawo, by oceniać jak ma wyglądać wzorzec człowieka, przecież nikt z nas nie jest doskonały. Nie wolno nam odmawiać pełnego uczestnictwa dzieci i dorosłych niepełno­sprawnych w życiu społecznym. Likwidujmy bariery nie tylko architektoniczne, ale głównie tkwiące w naszej psychice.
My "ludzie sprawni" możemy wiele się nauczyć od niepełnosprawnych, przede wszystkim wytrwałości,
cierpliwości, szacunku dla życia i poszanowania dla zdrowia, które jest bardzo kruche. Dziś jesteśmy zdrowi
i sprawni, jutro na skutek nieszczęścia, możemy stanąć po drugiej stronie, wtedy szybko zmieni się nasz punkt widzenia .

wstecz